Rome PDF

Rome PDF

Bekijk alle artikelen waarvan de titel begint met Rome of met Rome in rome PDF titel. Dit is een doorverwijspagina, bedoeld om de verschillen in betekenis of gebruik van Rome inzichtelijk te maken.


Explore Rome en compagnie d’Alex et Maya. Apprends tout sur le Tibre et le Capitole, découvre la mythologie et Cinecittà, comprends l’histoire de la capitale italienne, des gladiateurs aux papes.
Découvre 6 parcours thématiques pour visiter la ville autrement.
Fais ton jeu de piste en famille dans le centre de Rome.
Réalise ton carnet de visites, écris et dessine tes souvenirs, colle tes photos…
+ la carte détachable avec plus de 50 visites incontournables à Rome

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Rome en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 25 jan 2019 om 16:01. Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie. De Club van Rome is een particuliere stichting die in april 1968 werd opgericht door Europese wetenschappers, om hun bezorgdheid over de toekomst van de wereld voor het voetlicht te brengen. De Club van Rome heeft geen politieke of economische macht.

De Club bestond oorspronkelijk uit 36 leden, die in april 1968 voor het eerst bij elkaar kwamen in Rome – vandaar de naam. De Club van Rome heeft diverse rapporten uitgebracht over het milieu, waarvan De grenzen aan de groei het bekendste is. De Club van Rome kreeg in één klap bekendheid met het rapport De grenzen aan de groei dat in 1972 werd uitgebracht. Hierin werd, in navolging van het boek The Population Bomb van Paul R. Critici van het rapport gaven aan dat het rapport onvoldoende aandacht gaf aan de mogelijkheid om met behulp van nieuwe technologieën het doemscenario af te wenden. Ook meenden critici dat onvoldoende rekening werd gehouden met lokale verschillen.

Het was ook een vroeg voorbeeld van het gebruik van computermodellen om prognoses te maken. 30 jaar later is het rapport in 37 talen vertaald en zijn er 12 miljoen exemplaren van verkocht over de gehele wereld. Hoewel de prognoses op vrijwel geen enkel punt zijn uitgekomen heeft het rapport ervoor gezorgd dat het milieu wereldwijd op de politieke agenda kwam te staan, en heeft er mede voor gezorgd dat het gebruik van computermodellen een alledaagsheid is geworden. In 2004 werd een geactualiseerde versie van het rapport De grenzen aan de groei gepubliceerd. Noors wetenschapper die medeauteur was van De grenzen aan de groei. Begin 2007 zijn 28 nationale organisaties verbonden met de Club van Rome.

Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 3 feb 2019 om 23:44. Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie. Jump to navigation Jump to search An organisation of individuals who claim to share a common concern for the future of humanity and strive to make a difference.

This article relies too much on references to primary sources. Co- Presidents: Sandrine Dixson-Declève and Dr. Founded in 1968 at Accademia dei Lincei in Rome, Italy, the Club of Rome consists of current and former heads of state, UN bureaucrats, high-level politicians and government officials, diplomats, scientists, economists, and business leaders from around the globe. The Club of Rome was founded in April 1968 by Aurelio Peccei, an Italian industrialist, and Alexander King, a Scottish scientist. Central to the formation of the club was Peccei’s concept of the problematic. It was his opinion that viewing the problems of mankind—environmental deterioration, poverty, endemic ill-health, urban blight, criminality—individually, in isolation or as « problems capable of being solved in their own terms », was doomed to failure. In 1970, Peccei’s vision was laid out in a document written by Hasan Özbekhan, Erich Jantsch, and Alexander Christakis.

Quest for Structured Responses to Growing Worldwide Complexities and Uncertainties: A PROPOSAL. The Club of Rome stimulated considerable public attention with the first report to the club, The Limits to Growth. Published in 1972, its computer simulations suggested that economic growth could not continue indefinitely because of resource depletion. In 1991, the club published The First Global Revolution. It analyses the problems of humanity, calling these collectively or in essence the « problematique ». It notes that, historically, social or political unity has commonly been motivated by enemies in common: « The need for enemies seems to be a common historical factor. It aimed to identify and solve problems in the world, from the perspective of youth.

Comments are closed.