Georges Pompidou, 1911-1974 PDF

Georges Pompidou, 1911-1974 PDF

Parijs georges Pompidou, 1911-1974 PDF april 1974, was een Frans politicus. Pompidou was de zoon van een onderwijzersechtpaar.


La trace laissée dans l’histoire se mesure aussi dans le vocabulaire courant : aujourd’hui encore on parle des « années Pompidou » pour qualifier une France prospère, en même temps que modernisée à marche forcée. Certes le destin présidentiel de Georges Pompidou demeura inachevé, mais pendant une décennie, ce petit-fils de paysans auvergnats, exemple de la méritocratie républicaine, a modelé le pays. Premier à pouvoir accéder aux archives Pompidou, Eric Roussel a utilisé de multiples témoignages : amis d’adolescence (Léopold Senghor), compagnons de route (Pierre Messmer, Jacques Chaban-Delmas), collaborateurs (Pierre Juillet, Michel Jobert, Jacques Chirac), adversaires (François Mitterrand, Pierre Mendès France). Son livre est toujours la seule biographie de référence.

Eric Roussel est l’auteur des biographies de Jean Monnet et du général de Gaulle, qui ont assis sa réputation.

Na zijn studie letterkunde en het behalen van een onderwijsbevoegdheid werd hij leraar, eerst in Marseille, later in Parijs aan het Lycée Henri IV. Hij heeft een bloemlezing uit de Franse poëzie samengesteld. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij lid van de Raad van State en vervolgens, van 1946 tot 1949, directeur van het Commissariaat voor Toerisme. Van 1954 tot 1958 werkte hij bij de Rothschildbank.

Op 16 april 1962 werd Pompidou door De Gaulle aangesteld als minister-president. Tijdens de Parijse studentenrevolte in mei 1968 was Pompidou in tegenstelling tot president de Gaulle een voorstander van een gematigde aanpak. De Gaulle wilde een referendum uitschrijven om de steun van het Franse volk te vragen. Pompidou won de parlementsverkiezingen en president de Gaulle verving hem op 13 juli 1968 door de minister van Buitenlandse Zaken Maurice Couve de Murville. Een jaar later in 1969 hield De Gaulle alsnog een referendum.

Hij verloor dit referendum en trad af als president. Hij zette in grote lijnen het conservatieve anti-Amerikaanse beleid van de Gaulle voort. Tijdens zijn zevenjarige termijn als president werd bij Pompidou de ziekte van Waldenström, een zeldzame vorm van beenmergkanker, geconstateerd. In de lente van 1974 overleed hij op 62-jarige leeftijd.

Comments are closed.